امرءة حراما » « 1 » . پنجم و ششم آنكه : « امانت نگاهداران و عهد به پايان برندگان‌اند » . « بعث النّبيّ - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - لأداء الأمانة إلى البرّ و الفاجر ، و الوفاء بالعهد للبرّ و الفاجر » « 2 » . پيغمبر خدا صلّى اللّه عليه و آله با وجودى كه كفّار قريش از هرگونه ايذاء و آزار آن بزرگوار خوددارى نمىنمودند ، امانات آنها را به آنها ردّ نمود ، و وقتى كه از مكّه هجرت نمود حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام را گذاشت كه امانات آنها را به آنها ردّ نمايد . كفّار هم با وجودى كه تكذيب نبوّتش مىكردند امّا او را امين مىدانستند و وى را « محمّد امين » مىناميدند . حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام وقتى كه در صفّين ، منافقين او را اجبار به نصب حكم نمودند قدرى از اصحاب آن حضرت كه بسيط « 3 » بودند ابتداء پنداشتند كه معاويه براستى مىخواهد به قرآن رفتار نمايد اين بود كه معاهده انجام شد بعد آن اصحاب كه فهميدند معاويه مكر نموده عرض كردند كه بايد معاهده را بهم بزنى ! . حضرت فرمود : « ابتدا به شما گفتم قبول نكرديد حال كه معاهده شده بايد

--> ( 1 ) - الفقيه : 3 / 559 / 4921 . از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نقل است كه فرمود : « هرگز انجام ندهد اولاد آدم عملى زشت‌تر و بدتر نزد خداى عزّ و جلّ : از مردى كه پيامبرى را به قتل رساند ، يا كعبه را - كه خداوند قبله‌اش ساخته - خراب و نابود كند ، و از مردى كه نطفه‌اش را در رحم زنى كه بر او حرام بوده بريزد » . ( 2 ) - اين حديث شريف در غالب مصادر حديثى اين‌گونه نقل شده : « عن أبي جعفر عليه السّلام : ثلاث لم يجعل اللّه عزّ و جلّ لأحد فيهنّ رخصة : أداء الأمانة إلى البرّ و الفاجر ، و الوفاء بالعهد للبرّ و الفاجر ، و برّ الوالدين ؛ برّين كانا أو فاجرين » . ( 3 ) - ساده .